Podstawowym doświadczeniem postmodernizmu jest doświadczenie nieprzekraczalnego prawa w wysokim stopniu różnych form wiedzy, życiowych projektów, wzorców postępowania. Te konkretne formy rozumu okazują się samoczynnie jako sensowne. (…) Prohibicyjną i odwrotną stroną tego zasadniczego pluralizmu jest jego opcja anty-całościowa. Postmodernizm opowiada się – na zasadzie swego doświadczenia prawa tego, co różne, i na zasadzie swego wglądu [...]
